Komentarz do Samuela II 13:32

וַיַּ֡עַן יוֹנָדָ֣ב ׀ בֶּן־שִׁמְעָ֨ה אֲחִֽי־דָוִ֜ד וַיֹּ֗אמֶר אַל־יֹאמַ֤ר אֲדֹנִי֙ אֵ֣ת כָּל־הַנְּעָרִ֤ים בְּנֵֽי־הַמֶּ֙לֶךְ֙ הֵמִ֔יתוּ כִּֽי־אַמְנ֥וֹן לְבַדּ֖וֹ מֵ֑ת כִּֽי־עַל־פִּ֤י אַבְשָׁלוֹם֙ הָיְתָ֣ה שׂוּמָ֔ה מִיּוֹם֙ עַנֹּת֔וֹ אֵ֖ת תָּמָ֥ר אֲחֹתֽוֹ׃

Odezwał się tedy, Jonadab, syn Szymei, brata Dawida, i rzekł: Niechaj nie mniema pan mój, że położono trupem wszystkich młodzieńców, królewiczów, zginął raczej Amnon sam, albowiem na ustach Absaloma leżało coś od dnia, gdy ów shańbił Tamarę, siostrę jego. 

Poznaj komentarz do Samuela II 13:32. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.